Goeiedag kunstliefhebbers, vrienden, mede-dromers! Antoon hier, en wat een reis is het toch, dat kunstenaarschap. Soms duik je in je atelier, of in je hoofd, en dan ineens sta je oog in oog met een werk dat je jaren geleden maakte. En dan… dan zie je de draden, de onzichtbare lijnen die alles met elkaar verbinden. Een prachtig, soms zelfs ontroerend moment!

Een Terugblik: De Diepte van ‘Chillum’ (1976)

Onlangs stuitte ik weer op mijn werk getiteld ‘Chillum’, uit 1976. Een stuk dat, zoals de beschrijving al zegt, misschien niet het eerste was in een reeks, maar wel een momentopname van diepe contemplatie. Een man, met die serene, bijna tijdloze blik, een chilum in de hand – een object vol culturele en spirituele betekenis. Dit werk, vol stilte en overpeinzing, nodigt je uit om voorbij het oppervlak te kijken. Het gaat over traditie, over gewoonte, over de cyclische aard van het menselijk bestaan. Het was toen al een zoektocht naar diepere lagen, naar de menselijke ziel. En weet je, die zoektocht, die is nooit echt gestopt.

De Evolutie: Van Innerlijke Rust naar Organische Expressie

Het is fascinerend hoe thema’s door de jaren heen transformeren, rijpen, en toch hun essentie behouden. Die innerlijke rust, die verbinding met iets groters, zie je terug in mijn meest recente werken uit 2025. Maar nu, met een andere blik, een andere techniek, en een andere energie.

Nieuwe Hoofdstukken: ‘De Vlecht van Aarde’ en ‘Dans van de Kale Takken’ (2025)

Neem bijvoorbeeld ‘De Vlecht van Aarde’. Hier zie je een figuur, van achteren, waarbij het haar niet zomaar haar is, maar een organische vlecht, bijna een wortelstructuur. De warme aardetinten vloeien in elkaar over, en het geheel ademt een gevoel van verbondenheid, van introspectie. Het is diezelfde zoektocht naar de ziel, maar nu verankerd in de natuur, in de aarde zelf. De mystieke sfeer? Die zit er nog steeds in, maar nu meer voelbaar, tastbaarder.

En dan ‘Dans van de Kale Takken’. Dit werk is pure expressie! Die kronkelende, dansende silhouetten van een kale boom tegen een zachte achtergrond. De donkere, verwrongen stam en takken – ze vertellen een verhaal van kwetsbaarheid én veerkracht. Een moment van stille beweging, gevangen met zichtbare penseelstreken die de rauwe, emotionele impact vergroten. Het is de echo van de menselijke conditie, gevangen in de natuurlijke wereld. De kwetsbaarheid van het leven, maar ook de onverzettelijke wil om te blijven staan, te dansen, zelfs als de bladeren gevallen zijn.

De Rode Draad: Verbinding en Verhaal

Wat verbindt een werk uit 1976 met deze frisse creaties uit 2025? Het is de onophoudelijke drang om te kijken, te voelen, te interpreteren. Om verhalen te vertellen zonder woorden, puur met kleur, vorm en textuur. Het is de passie voor het leven, in al zijn facetten – van de diepste meditatie tot de meest energieke dans. Het is de mens, in zijn kwetsbaarheid en zijn kracht, altijd in verbinding met de wereld om hem heen.

En weet je wat het mooiste is? Deze reis is niet alleen die van mij. Het is ook een uitnodiging aan jullie. Om te kijken, te voelen, je eigen interpretatie te vinden. Om zelf die draden te ontdekken. En als je zelf de kriebels krijgt om die innerlijke wereld te vangen, of het licht te vangen op het doek, dan sta ik altijd klaar. Want de creatieve reis, die maken we uiteindelijk allemaal, elk op onze eigen unieke manier. Houd de agenda in de gaten voor workshops zoals ‘Vang het Licht: Een Introductie tot Olieverf’ of ‘Tekenplezier’, en wie weet vangen we samen wel die volgende inspiratie!

Tot snel, in het atelier of ergens daarbuiten!

Warme groet,

Antoon Diepstraten